ΝΑΥΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ

Οι παρακάτω πίνακες περιλαμβάνουν τα κύρια οπλικά συστήματα που βρίσκονται σε υπηρεσία με το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) και το Τουρκικό Ναυτικό ή Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων (Türk Deniz Kuvvetleri Komutanlığı: TDK). Τα Πολεμικά Πλοία συνοδεύονται από τον πλευρικό τους αριθμό ενώ σε αγκύλες αναφέρονται τα οπλικά συστήματα που βρίσκονται στο στάδιο της παραλαβής. Συγκεντρωτικά:

  • το ΠΝ διαθέτει 11 Υποβρύχια, 13 Φρεγάτες, 17 Πυραυλακάτους, 10 Κανονιοφόρους, 6 Παράκτια Περιπολικά, 4 Ναρκοθηρευτικά, 5 Αρματαγωγά, 4 Πλοία Ταχείας Μεταφοράς, 3 Πλοία Γενικής Υποστήριξης, 18 Ελικόπτερα Ανθυποβρυχιακού Πολέμου και παραλαμβάνει 5 Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας.
  • το TDK διαθέτει 12 Υποβρύχια, 16 Φρεγάτες, 9 Κορβέτες, 19 Πυραυλακάτους, 16 Παράκτια Περιπολικά, 11 Ναρκοθηρευτικά, 5 Αρματαγωγά, 2 Πλοία Γενικής Υποστήριξης, 32 Ελικόπτερα Ανθυποβρυχιακού Πολέμου, 6 Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας και παραλαμβάνει 6 πρόσθετα.

ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ

Yποβρύχια Τύπου 214ΗΝ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ (S120), ΠΙΠΙΝΟΣ (S121), ΜΑΤΡΩΖΟΣ (S122), ΚΑΤΣΩΝΗΣ (S123) Τύπου 209/ΑΙΡ ΩΚΕΑΝΟΣ (S118) Τύπου 209/1100 ΝΗΡΕΥΣ (S111), TΡΙΤΩΝ (S112), ΠΡΩΤΕΥΣ (S113) Τύπου 209/1200 ΠΟΣΕΙΔΩΝ (S116), AMΦΙΤΡIΤΗ (S117), ΠΟΝΤΟΣ (S119) Τύπου 209/1400mod GÜR (S357), ÇANAKKALE (S358), BURAKREİS (S359), I.İNÖNÜ (S360) Τύπου 209/1400 PREVEZE (S353), SAKARYA (S354), 18 MART (S355), ANAFARTALAR (S356) Τύπου 209/1200 BATIRAY (S349), YILDIRAY (S350), DOĞANAY (S351), DOLUNAY (S352)

Με την ολοκλήρωση των δοκιμών εν πλω του υποβρυχίου ΚΑΤΣΩΝΗΣ (S123) Τύπου 214HN και την επιχειρησιακή του ένταξη στον Στόλο αυξάνονται σε πέντε τα υποβρύχια με σύστημα Πρόωσης Ανεξάρτητης του Αέρα (AIP) του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ). Με συνολικά 11 υποβρύχια σε υπηρεσία, το ΠΝ βρίσκεται στο ιστορικό απόγειο της υποθαλάσσιας ισχύος του, αν κι ο οπλισμός τους εξακολουθεί και στηρίζεται κυρίως σε τορπίλες τύπου SUT και SST-4, με την εκπεφρασμένη ανάγκη για προμήθεια σύγχρονων τορπιλών βαρέως τύπου να μετατίθεται στο μέλλον. Παράλληλα, ολοκληρώνεται ο εφοδιασμός των υποβρυχίων Τύπου 209/1100 με καινούργιες συστοιχίες συσσωρευτών ενώ το ΠΝ διατηρεί ως βασική επιδίωξη την προμήθεια δύο πρόσθετων υποβρυχίων κλάσης ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, η τελική όμως απόφαση θα ληφθεί σε συνάρτηση με το αποτέλεσμα της δικαστικής διαμάχης του Ελληνικού Δημοσίου με τα ΕΝΑΕ.

Το πρόγραμμα ναυπήγησης έξι υποβρυχίων κλάσης REIS Τύπου 214TN του TDK παρουσιάζει σημαντική χρονική εκτροπή, με την παράδοση του πρώτου σκάφους, PIRIREIS (S330), να έχει μετατεθεί για το 2021. Στο μεσοδιάστημα, το TDK έχει δρομολογήσει πρόγραμμα Εκσυγχρονισμού Μέσης Ζωής των τεσσάρων υποβρυχίων κλάσης PREVEZE Τύπου 209/1400 και των δύο νεότερων υποβρύχιων κλάσης AY Τύπου 209/1200.

KYΡΙΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΣΤΟΛΟΥ

Φρεγάτες MEKO-200ΗΝ ΥΔΡΑ (F452), ΣΠΕΤΣΑΙ (F453), ΨΑΡΑ (F454), ΣΑΛΑΜΙΣ (F456) S (MLU) ΕΛΛΗ (F450), ΛΗΜΝΟΣ (F451), ΑΔΡΙΑΣ (F459), ΑΙΓΑΙΟΝ (F460), ΝΑYΑΡΙΝΟN (F461), ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ (F462) S ΚΑΝΑΡΗΣ (F464), ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ (F465), ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΦΩΚΑΣ (F466) Gabya GAZİANTEP (F490), GİRESUN (F491), GEMLİK (F492), GELİBOLU (F493), GÖKÇEADA (F494), GEDİZ (F495), GÖKOVA (F496), GÖKSU (F497) MEKO-200TN TrackII BARBAROS (F244), ORUÇREİS (F245), SALİHREİS (F246), KEMALREİS (F247) MEKO-200TN TrackI YAVUZ (F240), TURGUTREİS (F241), FATİH (F242), YILDIRIM (F243)
Κορβέτες Αda HEYBELİADA (F511), BÜYÜKADA (F512), BURGAZADA (F513), [KINALIADA (F514)]  Burak BOZCAADA (F500), BODRUM (F501), BANDIRMA (F502), BEYKOZ (F503), BARTIN (F504), BAFRA (F505)

Η αδιάκοπη αναβάθμιση του εξοπλισμού μάχης των κύριων μονάδων στόλου του TDK ευθύνεται για την απόκτηση σοβαρού ποιοτικού προβαδίσματος, εντελώς αναντίστοιχου προς το περιορισμένο αριθμητικό πλεονέκτημά του, σε σχέση με το ΠΝ. Πέραν της επιχειρησιακής δυνατότητας Αντιαεροπορικού Πολέμου Περιοχής (AAW), την οποία το ΠΝ στερείται από καιρό, το TDK επιδεικνύει πλέον σαφή υπεροχή, διαζευκτικά ή σωρευτικά, στον αριθμό των κύριων μονάδων στόλου με ραντάρ επιτήρησης αέρος τριών διαστάσεων, σύγχρονο σύστημα διαχείρισης μάχης και σύστημα κάθετης εκτόξευσης (VLS) βλημάτων. Ανάλογου τεχνολογικού επιπέδου εξοπλισμό διαθέτουν οι κορβέτες κλάσης ADA.

Στον καταιγισμό των εξελίξεων αυτών αντιπαρατίθεται μόλις ο Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής (MLU) έξι φρεγατών κλάσης ΕΛΛΗ του ΠΝ, ο οποίος επιμήκυνε τη χρονική διάρκεια ζωής τους, αύξησε την αξιοπιστία και διαθεσιμότητα των υποσυστημάτων τους και αναβάθμισε τον εξοπλισμό ναυτιλίας, διαχείρισης μάχης και ηλεκτρονικού πολέμου, όμως άφησε άθικτα τα εγκατεστημένα οπλικά συστήματα, με συνέπεια να συμβάλει οριακά στον περιορισμό της ποιοτικής υπεροχής του TDK. Ως εκ τούτου και με δεδομένη τη βραχυπρόθεσμη αδυναμία αριθμητικής ενίσχυσης των κύριων μονάδων στόλου του ΠΝ, το καθήκον αυτό επαφίεται πλέον αποκλειστικά στον πολυαναμενόμενο Εκσυγχρονισμό Μέσης Ζωής των τεσσάρων φρεγατών κλάσης ΥΔΡΑ του ΠΝ, ο οποίος αποκτά πλέον επείγοντα χαρακτήρα, δεδομένης της ηλικίας των πλοίων, τα οποία εντάχθηκαν σε υπηρεσία μεταξύ 1992 και 1998.

ΤΑΧΕΑ ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΑ ΣΚΑΦΗ

Πυραυλάκατοι Super Vita ΡΟΥΣΣΕΝ (P67), ΔΑΝΙΟΛΟΣ (P68), ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΔΗΣ (P69), ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ (P70), ΡΙΤΣΟΣ (Ρ71), [ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ (P78)] Combattante III ΛΑΣΚΟΣ (Ρ20), ΜΠΛΕΣΣΑΣ (Ρ21), MYKONIOΣ (Ρ22), ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ (Ρ23) Combattante IIIB ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ (Ρ24), ΝΤΕΓΙΑΝΝΗΣ (Ρ26), ΞΕΝΟΣ (Ρ27), ΣΙΜΙΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (Ρ28), ΣΤΑΡΑΚΗΣ (Ρ29) S-148 BOTΣΗΣ (Ρ72), ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ (Ρ73), ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ (P75) Kiliç KILIÇ (P330), KALKAN (P331), MIZRAK (P332), TUFAN (P333), MELTEM (P334), İMBAT (P335), ZIPKIN (P336), ATAK (P337), BORA (P338) Yildiz YILDIZ (P348), KARAYEL (P349) Rüzgar RÜZGAR (P344), POYRAZ (P345), GURBET (P346), FIRTINA (P347) Doğan DOĞAN (P340), MARTI (P341), TAYFUN (P342), VOLKAN (P343)
Κανονιοφόροι και Παράκτια Περιπολικά ΗSY 56A ΜΑΧΗΤΗΣ (Ρ266), ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ (Ρ267), ΑΗΤΤΗΤΟΣ (Ρ268), ΚΡΑΤΑΙΟΣ (Ρ269) HSY 56 ΚΑΣΟΣ (P57), ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ (P61) OSPREY-55 ΑΡΜΑΤΩΛΟΣ (Ρ18), ΝΑΥΜΑΧΟΣ (P19) ASHEVILLE ΤΟΛΜΗ (Ρ229), ΟΡΜΗ (Ρ230) ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ (Ρ286), ΣΤΑΜΟΥ (Ρ287) NASTY ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ (Ρ196), ΚΥΚΝΟΣ (Ρ198), ΠΗΓΑΣΟΣ (Ρ199), ΤΟΞΟΤΗΣ (Ρ228) Tuzla TUZLA (P1200), KARABURUN (P1201), KÖYCEĞİZ (P1202), KUMKALE (P1203), TARSUS (P1204), KARABİGA (P1205), KARŞIYAKA (P1206), TEKİRDAĞ (P1207), KAŞ (P1208), KİLİMLİ (P1209), TÜRKELİ (P1210), TAŞUCU (P1211), KARATAŞ (P1212), KARPAZ (P1213), EREĞLİ (P1214), KUŞADASI (P1215)

Το ΠΝ αξιοποιεί συνολικά 17 πυραυλακάτους, εκ των οποίων οι πέντε κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ διαθέτουν τις πληρέστερες δυνατότητες Πολέμου Επιφανείας μεταξύ όλων των τύπων ΤΠΚ στο Αιγαίο. Σε εξέλιξη βρίσκεται η αντικατάσταση των κατευθυνομένων βλημάτων Penguin με Harpoon στις πέντε πυραυλακάτους κλάσης ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ ενώ η παραλαβή των υπό ναυπήγηση έκτου και έβδομου ΤΠΚ τύπου Super Vita (ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗΣ και ΒΛΑΧΑΚΟΣ αντίστοιχα) θα επιτρέψει τον παροπλισμένο των τριών Τύπου 148. Ο στόλος ΤΠΚ του TDK αποτελείται από σκάφη τριών κλάσεων με κλιμακωτά αναβαθμισμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό επιτήρησης, ελέγχου βολής και διαχείρισης μάχης, απαράλλακτο όμως κύριο οπλισμό κύριων πυροβόλων και κατευθυνόμενων βλημάτων Harpoon.

Το TDK αξιοποιεί 16 παράκτια περιπολικά κλάσης TUZLA, κύρια αποστολή των οποίων είναι η ανθυποβρυχιακή περιπολία στις προσεγγίσεις ναυστάθμων και εγκαταστάσεών του, όπως υποδεικνύει η εγκατάσταση σόναρ εμπορικής προέλευσης και εκτοξευτή ανθυποβρυχιακών ρουκετών. Αντιθέτως, ο εκτενέστερος ηλεκτρονικός εξοπλισμός και ο βαρύτερος κύριος οπλισμός των σύγχρονων κανονιοφόρων του ΠΝ αποκαλύπτει την πρόθεση χρήσης τους σε ρόλους συνοδείας και επιτήρησης επιφανείας.

ΠΛΟΙΑ ΝΑΡΚΟΠΟΛΕΜΟΥ

Ναρκοθηρευτικά Osprey EYNIKH (M61), KΑΛΥΨΩ (Μ64) Hunt ΕΥΡΩΠΗ (M62), ΚΑΛΛΙΣΤΩ (M63) Aydin ALANYA (M265), AMASRA (M266), AYVALIK (M267), AKÇAKOCA (M268), ANAMUR (M269), AKÇAY (M270) Engin EDİNCİK (M260), EDREMİT (M261), ENEZ (M262), ERDEK (M263), ERDEMLİ (M264)

Η γεωγραφία των Στενών και της τουρκικής ακτογραμμής εξηγεί τον εκτεταμένο στόλο ναρκοθηρευτικών του TDK, εκ των οποίων τα σκάφη κλάσης AYDIN είναι ναυπηγημένα από αμαγνητικό χάλυβα και διαθέτουν συστήματα ναρκοθηρίας τεχνολογίας αιχμής. Ο αντίστοιχος εξοπλισμός των ναρκοθηρευτικών του ΠΝ, ιδίως του τύπου Osprey, επαρκεί για την εκτέλεση της αποστολής τους, όχι όμως και ο συνολικός αριθμός των τεσσάρων μόλις πλοίων της Διοίκησης Ναρκοπολέμου.

ΠΛΟΙΑ ΑΜΦΙΒΙΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Αρματαγωγά ΧΙΟΣ (L173), ΣΑΜΟΣ (L174), ΙΚΑΡΙΑ (L175), ΛΕΣΒΟΣ (L176), ΡΟΔΟΣ (L177) SARUCABEY (NL123), KARAMÜRSELBEY (NL124), OSMANGAZİ (NL125), BAYRAKTAR (L402), SANCAKTAR (L403)
Πλοία Ταχείας Μεταφοράς Zubr ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ (L180), ΙΘΑΚΗ (L181), ΚΕΡΚΥΡΑ (L182), ΖΑΚΥΝΘΟΣ (L183)
Αποβατικά Σκάφη Type 520 ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ (L170), ΠΑΡΟΣ (L179) EDIC Ç132, Ç138 140 Ç140, Ç141, Ç142, Ç143, Ç144, Ç145, Ç146, Ç147, Ç148, Ç149, Ç150 151 Ç151, Ç152, Ç153, Ç154, Ç155, Ç156, Ç157, Ç158

Η εγγύτητα των νησιών του Αιγαίου στα μικρασιατικά παράλια εξηγεί την προτίμηση του TDK σε Σκάφη Απόβασης Αρμάτων (LCT), τα οποία αποτελούν και τον κύριο όγκο του τουρκικού αποβατικού στόλου. Τρία αρματαγωγά της τουρκικής Διοίκησης Πλοίων Απόβασης έχουν πρόθεμα ταξινόμησης NL, υποδηλώνοντας πως έχουν ως κύρια αποστολή τη ναρκοθέτηση. Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται η ναυπήγηση του Ελικοπτεροφόρου Αποβατικού Δεξαμενής (LHD) ANADOLU (L400), σχεδίασης της ισπανικής Navantia, εκτοπίσματος 27.436 τόνων, με κεκλιμένη ράμπα απονήωσης και δυνατότητα υποδοχής 8-10 μαχητικών τύπου F-35B, το οποίο αναμένεται να εισέλθει σε υπηρεσία το έτος 2021. Από την πλευρά του, το ΠΝ αξιοποιεί τα πέντε αρματαγωγά κλάσης ΣΑΜΟΣ, παρά την πρόβλεψη για επτά από τη Δομή Δυνάμεων 2005-2015, καθώς και τα Πλοία Ταχείας Μεταφοράς τύπου Zubr (κατά ΝΑΤΟ: Pomornik) για την άμεση μεταφορά δυνάμεων ταχείας αντίδρασης, όπως η 32 Ταξιαρχία Πεζοναυτών.

ΠΛΟΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΤΙΚΑ

Πλοία Γενικής Υποστήριξης ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ (Α374), ΑΞΙΟΣ (Α464), ΑΛΙΑΚΜΩΝ (Α470) Πετρελαιοφόρα ΖΕΥΣ (Α375), ΩΡΙΩΝ (Α376), ΟΥΡΑΝΟΣ (Α416), ΥΠΕΡΙΩΝ (Α417) Υδροφόρα ΚΕΡΚΙΝΗ (Α433), ΠΡΕΣΠΑ (Α434), ΤΡΙΧΩΝΙΣ (Α466), ΔΟΪΡΑΝΗ (Α467), ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ (Α468), ΣΤΥΜΦΑΛΙΑ (Α469) Πλοία Αλιείας Τορπιλών ΕΥΡΩΤΑΣ (Α460), ΑΡΑΧΘΟΣ (Α461), ΝΕΣΤΟΣ (Α463) Υδρογραφικά-Ωκεανογραφικά ΠΥΘΕΑΣ (Α474), ΣΤΡΑΒΩΝ (Α476), ΝΑΥΤΙΛΟΣ (Α478), ΑΚΑΤΟΣ 14 (Α14) Μεταφοράς Προσωπικού ΠΑΝΔΩΡΑ (Α419), ΠΑΝΔΡΟΣΟΣ (Α420), ΣΕΡΙΦΟΣ (L195), ΝΑΞΟΣ (L178) Πλοία Φάρων ΛΥΚΟΥΔΗΣ (Α481), ΚΑΡΑΒΟΓΙΑΝΝΟΣ (Α479) Φραγματοθέτιδες ΘΕΤΙΣ (Α307) Ρυμουλκά 15 διαφόρων τύπων Πλοία Γενικής Υποστήριξης AKAR (Α580), YB. KUDRET GÜNGÖR (Α595) Πετρελαιοφόρα ALB. HAKKI BURAK (A571), YZB. İHSAN TULUNAY (A572) Υδρογραφικά-Ωκεανογραφικά ÇEŞME (A599), ÇANDARLI (A588), ÇUBUKLU (A594) Διάσωσης Υποβρυχίων ALEMDAR (A582) Ναυαγιαίρεσης-Διάσωσης IŞIN (A583), AKIN (A584) Μεταφοράς Προσωπικού İSKENDERUN (Α1600) Εκπαιδευτικά SOKULLU MEHMET PAŞA (A577), CEZAYİRLİ GAZİ HASAN PAŞA (A579) Φραγματοθέτιδες AĞ-5 (A1580), AĞ-6 (A1581) Ρυμουλκά 9 ανοιχτής θαλάσσης

ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

Ελικόπτερα Ανθυποβρυχιακά 11 S-70B/B-6 Aegean Hawk, 7 AB-212ASW Ανθυποβρυχιακά 24 S-70B/B-28 SeaHawk, 8 AB-212ASW Γενικής Χρήσης 2 AB-212
Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας [5 P-3HN Orion] Ναυτικής Συνεργασίας 6 CN-235D/K Γενικής Χρήσης 2 ATR 72-600T

Η μαζική επένδυση του TDK στην Αεροπορία Ναυτικού πραγματοποιήθηκε μετά την εξαγγελία των προγραμμάτων προμήθειας και εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων του ΠΝ. Ως αποτέλεσμα, το TDK απέκτησε εκτεταμένο στόλο σύγχρονων ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων, η αναλογία των οποίων ανά κύρια μονάδα στόλου με αντίστοιχη δυνατότητα υποδοχής τους υπερβαίνει κατά πολύ την αντίστοιχη του ΠΝ. Επίσης, μετά από πολυετή καθυστέρηση, παραλήφθηκαν 6 αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας CN-235D/K, τα οποία διαθέτουν αξιόλογο εξοπλισμό εντοπισμού υποβρυχίων ή στόχων επιφανείας και διαχείρισης μάχης, πριν την έναρξη παραδόσεων ισάριθμων ATR 72-600T MPA, με πανομοιότυπο εξοπλισμό, οι οποίες αναμένεται να αρχίσουν τον Απρίλιο 2017 και να ολοκληρωθούν στο τέλος του 2018.

Το ΠΝ εστιάζει το ενδιαφέρον του στην απόκτηση έως 10 μεταχειρισμένων ανθυποβρυχιακών S-70 Sea Hawk από τις ΗΠΑ προς αντικατάσταση των ελικοπτέρων AB-212ASW και την επανεργοποίηση έως 5 αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3HN Orion στο πλαίσιο προγράμματος Εκσυγχρονισμού Μέσης Ζωής, το οποίο περιλαμβάνει την επέκταση του ορίου ζωής τους κατά 15.000 ώρες πτήσης και την εγκατάσταση σύγχρονου εξοπλισμού επιτήρησης επιφανείας, σε αντιδιαστολή με τον εξοπλισμό Ανθυποβρυχιακού Πολέμου, για τον οποίο απουσιάζει οποιαδήποτε επίσημη ενημέρωση.

EΠΑΚΤΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Συστοιχίες Κ/Β 2 Exocet MM-40 Block2
Α/Α Συστήματα Κ/Β 2 Crotale-NG 11 Zipkin KMS

Η ακτογραμμή της ηπειρωτικής Ελλάδας είναι μήκους 13.676 χλμ. Μαζί με τις ακτές των 9.835 νήσων και παντός μεγέθους νησαίων εδαφών, η συνολική ακτογραμμή της Ελλάδας είναι μήκους 15.020,9 χλμ. με το 70% του πληθυσμού, το 80% των βιομηχανικών και το 90% των τουριστικών δραστηριοτήτων της χώρας να συγκεντρώνονται στην παράκτια ζώνη. Το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελλάδας ορίσθηκε το 1936 σε 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές. Παράλληλα, από το 1931 είχε θεσπίσει εναέριο χώρο 10 μιλίων. Η Ελλάδα είναι το μοναδικό από τα 149 κράτη του πλανήτη που έχει δυνατότητα να κηρύξει χωρικά ύδατα 12 μιλίων και δεν το έχει κάνει.

Η συνολική ακτογραμμή της Τουρκίας είναι μήκους 8.323 χλμ, εκ των οποίων 1.695 χλμ. στον Εύξεινο Πόντο, 2.805 χλμ. στο Αιγαίο και 1.577 χλμ. στη Μεσόγειο. Η Τουρκία επέκτεινε την αιγιαλίτιδα ζώνη της από τα 3 στα 6 μίλια το 1964. Παράλληλα, όρισε ότι, εάν οι έναντι των τουρκικών ακτών χώρες είχαν χωρικά ύδατα μεγαλύτερα των 6 μιλίων, τότε και τα τουρκικά χωρικά ύδατα καθορίζονταν βάσει της αρχής της αμοιβαιότητας. Έκτοτε η Τουρκία έχει χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων στο Αιγαίο και 12 ναυτικών μιλίων στον Εύξεινο Πόντο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 μίλια θα έχει καταλυτικά αποτελέσματα στις περισσότερες από τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο:
  • Η περιοχή της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου που θα απομείνει να διεκδικείται από τα δύο κράτη θα περιορισθεί μόλις στο 5% του Αιγαίου. Αυτό θα καταστήσει τη διαφορά άνευ σημασίας.
  • Το πρόβλημα του διαφορετικού εύρους του εναερίου χώρου (10 μίλια) εν σχέσει προς το εύρος των χωρικών υδάτων (6 μίλια) θα πάψει να υφίσταται.
  • Τα όρια του FIR Αθηνών και τα όρια της Ζώνης Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο θα περιλαμβάνουν περιοχές ελληνικής κυριαρχίας σε ποσοστό 72% από τη θαλάσσια επιφάνεια του Αιγαίου (έναντι 43% σήμερα). Η Τουρκία θα απονομιμοποιηθεί εντελώς στην προσπάθειά της να αλλάξει τα όρια.
  • Οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες» κυριαρχίας στο Αιγαίο ετέθησαν από την Τουρκία για να καταστήσει τη δικαστική οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας δεύτερο κατά σειράν θέμα μετά τη διαπίστωση της κυριότητας επί κάποιων νησιών στο Αιγαίο. Μετά την αύξηση των χωρικών υδάτων, η τουρκική αμφισβήτηση θα έχει μόνον συμβολικό χαρακτήρα.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Το ΠΝ είναι οργανωμένο και εκπαιδεύεται κατά τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, τα οποία εξάλλου ακολουθεί και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό του. Στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ) υπάγονται το Αρχηγείο Στόλου (ΑΣ), η Διοίκηση Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού (ΔΔΜΝ) και η Διοίκηση Ναυτικής Εκπαίδευσης (ΔΝΕ).

  • Στο ΑΣ υπάγονται οι εξής Διοικήσεις: Διοίκηση Φρεγατών (ΔΦΓ), Διοίκηση Υποβρυχίων (ΔΥ), Διοίκηση Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ), Διοίκηση Πλοίων Επιτήρησης (ΔΠΕ), Διοίκηση Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ), Διοίκηση Αμφίβιων Δυνάμεων (ΔΑΔ), Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ), Διοίκηση Αεροπορίας Ναυτικού (ΔΑΝ), Σχολή Εξάσκησης Ναυτικής Τακτικής (ΣΕΝΤ), Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου (ΝΔΑ), Ναυτική Διοίκηση Ιονίου (ΝΔΙ), Ναυτική Διοίκηση Βορείου Ελλάδος (ΝΔΒΕ).
  • Στη ΔΔΜΝ υπάγονται ο Ναύσταθμος Σαλαμίνας (ΝΣ) και η Προκεχωρημένη Ναυτική Βάση Σύρου, ο Ναύσταθμος Κρήτης (ΝΚ) και η Προκεχωρημένη Ναυτική Βάση Κυριαμαδίου, η Υπηρεσία Ναυτικών Τεχνικών Εγκαστάσεων Λέρου (ΥΝΤΕΛ), το Κέντρο Εφοδιασμού Ναυτικού (ΚΕΦΝ) και λοιπές υπηρεσίες.
  • Στη ΔΝΕ υπάγονται η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ), η Σχολή Διοικήσεως Επιτελών Π.Ν (ΣΔΕΠΝ), τα Κέντρα Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ και ΠΟΡΟΣ, η Υπηρεσία Ναυτονομίας (ΥΝΑ) και η Ναυτική Βάση Κανελλόπουλος.

Στην τουρκική Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων υπάγονται το Αρχηγείο Στόλου, η Διοίκηση Βόρειας Θαλάσσιας Περιοχής, η Διοίκηση Νότιας Θαλάσσιας Περιοχής και η Διοίκηση Ναυτικής Εκπαίδευσης. Σε αντίθεση με το ΠΝ που αξιοποιεί σχεδόν αποκλειστικά μόνιμο προσωπικό για την στελέχωση των πλοίων του, το TDK βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στους στρατεύσιμους, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 60% του συνολικού του προσωπικού.

  • Στο Αρχηγείο Στόλου με έδρα το ναύσταθμο Gölcük της Κωνσταντινούπολης υπάγονται: Διοίκηση Πολεμικού Στόλου, Διοίκηση Υποβρυχίων, Διοίκηση Πυραυλακάτων, Διοίκηση Ναρκοπολέμου, Διοίκηση Αεροπορίας Ναυτικού, Διοίκηση Βορείου Συγκροτήματος, Διοίκηση Δυτικού Συγκροτήματος, Διοίκηση Νοτίου Συγκροτήματος.
  • Στη Διοίκηση Βόρειας Θαλάσσιας Περιοχής με έδρα την Κωνσταντινούπολη υπάγονται οι ακόλουθες Διοικήσεις: Στενών Κων/πολης, Στενών Δαρδανελλίων, Μαύρης Θάλασσας, Βατραχανθρώπων Αμυντικών Αποστολών (SAS), Βατραχανθρώπων Επιθετικών Αποστολών (SAT), Υδρογραφική Υπηρεσία.
  • Στη Διοίκηση Νότιας Θαλάσσιας Περιοχής με έδρα την Σμύρνη υπάγονται: η Διοίκηση Συγκροτήματος Αμφίβιας Αποστολής, η Ταξιαρχία Πεζοναυτών, η Διοίκηση Αποβατικών Πλοίων, η Διοίκηση Ναυτικής Περιπολίας και Πλοίων Συνοδείας, η Διοίκηση Επισκευών και Συντήρησης, ο Ναύσταθμος Aksaz και η Διοίκηση Περιοχής Μεσογείου.
  • Στη Διοίκηση Ναυτικής Εκπαίδευσης με έδρα την Κωνσταντινούπολη υπάγονται η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού και δύο Κέντρα Εκπαιδεύσεως Οπλιτών σε Κων/πολη και Αλεξανδρέττα.
ψ
Οι εγκαταστάσεις της Ταξιαρχίας Πεζοναυτών και της Διοίκησης Αποβατικών Πλοίων του TDK στο ναύσταθμo Φώκαιας.